Bu tablo Şuşa qalasının divarlarını sadəcə bir müdafiə istehkamı kimi deyil, şəhər sakinlərinin yollarının kəsişdiyi canlı bir ünvan, ünsiyyət nöqtəsi kimi təqdim edir.
“Görüş Yeri” adı altında birləşən bu mənzərə, daşların şahidlik etdiyi saysız-hesabsız söhbətləri, salamlaşmaları və şəhər həyatının qaynar ritmini simvolizə edir.
İşıq və rənglərin ahəngi divarların sərtliyini yumşaldaraq, izləyicidə sanki indicə oradan keçən insanların ayaq səslərini və səmimi söhbətlərini eşidəcəkmiş kimi bir hiss yaradır.
Tablo, qalanın əbədi sükutu ilə həyatın davamlı axarı arasındakı harmoniyanı simvolizə edir.
