Əsərdə gənc qadının başını söykədiyi dəfə qısılması və onu zərifcə qavrayan əlləri bütün kompozisiyaya hakim olan isti qızılı rənglərlə təsvir edilib. Geyiminin qolu boyunca uzanan milli buta naxışları kəhrəba rəngli fonla vizual bir harmoniya yaradır.
Demək olar ki, yalnız qızılı və oxra tonları ilə işlənmiş bu əsər portretdən daha çox sədanın özünün təcəssümü kimi qəbul edilir. Qarabağın muğam sənətində dəfin daşıdığı o ritmik nəfəs rəsmdə fərqli bir məna qazanır. Burada ifaçı tamaşaçı üçün çıxış etmir, əksinə, sakit bir tənhalıq içində musiqi ilə qovuşaraq sanki alətin daxilində hələ də əks-səda verən gizli bir notu dinləyir.
