Bu tabloda Yuxarı Gövhər Ağa məscidi sadəcə tarixi bir bina deyil, Şuşanın sarsılmaz yaddaşının daşlaşmış formasıdır. Rəssam bizi illərin sükutundan sonra günəş şüaları ilə yenidən salamlaşan bir oyanışa şahidlik etməyə dəvət edir.
Şaquli ucalan qoşa minarələr göy üzünə doğru uzanan bir dialoq kimidir. İmpressionist üslubda işlənmiş isti oker ləkələri məscidin sərt daş divarlarını canlandıraraq onlara həyat verir.
“Superum” adı bu abidənin həm fiziki ucalığını, həm də sarsılmadan qoruyub saxladığı mənəvi hakimiyyətini ifadə edir.
Bu kompozisiya Qarabağın mədəni irsinin sadəcə bərpası deyil, onun öz kökləri üzərində yenidən, daha güclü şəkildə yüksəlməsidir.
