Bu tabloda təsvir olunan Yuxarı Gövhər Ağa məscidi sadəcə tarixi bir memarlıq abidəsi deyil, Şuşanın sarsılmaz yaddaşının və mənəvi gücünün rəmzidir. Rəssam bizi illərin sükutundan sonra günəş şüaları ilə yenidən salamlaşan, ruhu dincəlmiş bir oyanışa şahidlik etməyə dəvət edir.
Səmaya boylanan qoşa minarələr yerlə göy arasında qurulmuş əbədi bir dialoq kimidir. İmpressionist üslubda işlənmiş isti oker çalarları məscidin qədim daş divarlarını canlandıraraq onlara yeni bir nəfəs, yeni bir həyat bəxş edir.
Əsərin "Superum" (Latın dilində "Yuxarı") adlandırılması həm abidənin adındakı coğrafi məqama, həm də onun böyük sınaqlardan keçərək qoruyub saxladığı mənəvi ucalığına zərif bir işarədir.
Bu kompozisiya Qarabağın mədəni irsinin sadəcə bərpası deyil, onun öz kökləri üzərində daha əzəmətli şəkildə yenidən ucalması və tarixə qayıdışıdır.
